Etymology of anchoret
The word anchoret (a person who lives alone and apart from society; hermit) comes from the Latin anachoreta, which is a transliteration of the Greek anachoretis (anchoret; αναχωρητής ) from the verb anachoro (leave; ana+choro; αναχωρώ)
From the same root:
anchoress; anchorite, anachoretisism; anchorage
In modern Greek (Romeika)
a) anachoretis: anchoret, hermit (αναχωρητής)
b) anachoro: leave; depart, set out/off (αναχωρώ)
c) anachoritismos: anachoretisism (αναχωρητισμός)
d) anachorisi: departure (αναχώρηση)
Η λέξη anchoret (αναχωρητής) προέρχεται από το Λατινικό anachoreta, το οποίο αποτελεί μεταγραφή του Ελληνικού αναχωρητής
Post 100.
In wordpress: http://ewonago.wordpress.com/
Tags within the post
Etymology of anchoret etymology of anchoress; etymology of anchorite, etymology of anachoretisism, etymology of anchorage, etymology of English, learn easily Greek using cognates, origin of anchoret, origin of anchoress; origin of anchorite, origin of anachoretisism, origin of anchorage, origin of English, origin of Latin.
Κυριακή, 14 Ιούνιος 2009
Etymology of toll
Etymology of toll
The word toll (tax, fee) derives from the late Latin tolonium from the Latin telonium (tollhouse), which is a transliteration of the Greek telonion (tollhouse; τελωνείον), from telos (tax, fee, end, aim; τέλος).
From the same root:
tollage, toll- (-house, -booth, -gate)
In modern Greek (Romeika)
a) telos: toll (τέλος)
b) telonio: customs, custom-house (τελωνείο)
c) teloniakos: customs inspector (τελωνειακός, τελώνης)
Η λέξη toll (τέλος) προέρχεται από το Λατινικό tolonium από το το telonium (τελωνείο), το οποίο αποτελεί μεταγραφή του Ελληνικού τελωνείον από το τέλος.
Post 99.
In wordpress: http://ewonago.wordpress.com/
Tags within the post:
The word toll (tax, fee) derives from the late Latin tolonium from the Latin telonium (tollhouse), which is a transliteration of the Greek telonion (tollhouse; τελωνείον), from telos (tax, fee, end, aim; τέλος).
From the same root:
tollage, toll- (-house, -booth, -gate)
In modern Greek (Romeika)
a) telos: toll (τέλος)
b) telonio: customs, custom-house (τελωνείο)
c) teloniakos: customs inspector (τελωνειακός, τελώνης)
Η λέξη toll (τέλος) προέρχεται από το Λατινικό tolonium από το το telonium (τελωνείο), το οποίο αποτελεί μεταγραφή του Ελληνικού τελωνείον από το τέλος.
Post 99.
In wordpress: http://ewonago.wordpress.com/
Tags within the post:
Etymology of toll, ετυμολογία, τέλος, τελωνείο, etymology of Latin, etymology of English words, learn easily Greek using cognates, etymology of tollage, etymology of tollhouse, etymology of tolbooth, etymology of tollgate, etymologie, etymologia, origin of toll, ετυμολογία, origin of Latin, origin of English words, origin of tollage, origin of tollhouse, origin of tolbooth, origin of tollgate
Σάββατο, 13 Ιούνιος 2009
Etymology of Peter
Etymology of Peter
The proper name Peter derives from the Greek name Petros from petra (stone, rock; πέτρα) implying the endurance and steadiness of the character (steady as a rock).
From the same root:
Other languages: It. Pietro, Sp. Pedro, Fr. Pierre etc
Surnames: Pierce, Pearson, Parkin, Perkin etc
Common words: petrify, petro-, petroleum, petrol, petrolatum, petrology.
In modern Greek (Romeika).
a) Petros: Peter (Πέτρος)
b) petra: stone, rock (πέτρα)
c) petreleo: petroleum (πετρέλαιο)
d) petrinos: stony, rocky (πέτρινος)
e)petrono: petrify (πετρώνω)
Το όνομα Peter (Πέτρος) προέρχεται από το Ελληνικό Πέτρος.
Post 98.
In wordpress: http://ewonago.wordpress.com/
Tags within the post:
etymology of Peter, etymology of Pietro, etymology of Pedro, etymology of Pierre, etymology of Pierce, etymology of Pearson, etymology of Parkin, etymology of Perkin, etymology of petrify, etymology of petro-, etymology of petroleum, etymology of petrol, etymology of petrolatum, etymology of petrology, etymologie de Pierre, origin of Peter, origin of Pietro, origin of Pedro, origin of Pierre, origin of Pierce, origin of Pearson, origin of Parkin, origin of Perkin, origin of petrify, origin of petro-, origin of petroleum, origin of petrol, origin of petrolatum, origin of petrology.
The proper name Peter derives from the Greek name Petros from petra (stone, rock; πέτρα) implying the endurance and steadiness of the character (steady as a rock).
From the same root:
Other languages: It. Pietro, Sp. Pedro, Fr. Pierre etc
Surnames: Pierce, Pearson, Parkin, Perkin etc
Common words: petrify, petro-, petroleum, petrol, petrolatum, petrology.
In modern Greek (Romeika).
a) Petros: Peter (Πέτρος)
b) petra: stone, rock (πέτρα)
c) petreleo: petroleum (πετρέλαιο)
d) petrinos: stony, rocky (πέτρινος)
e)petrono: petrify (πετρώνω)
Το όνομα Peter (Πέτρος) προέρχεται από το Ελληνικό Πέτρος.
Post 98.
In wordpress: http://ewonago.wordpress.com/
Tags within the post:
etymology of Peter, etymology of Pietro, etymology of Pedro, etymology of Pierre, etymology of Pierce, etymology of Pearson, etymology of Parkin, etymology of Perkin, etymology of petrify, etymology of petro-, etymology of petroleum, etymology of petrol, etymology of petrolatum, etymology of petrology, etymologie de Pierre, origin of Peter, origin of Pietro, origin of Pedro, origin of Pierre, origin of Pierce, origin of Pearson, origin of Parkin, origin of Perkin, origin of petrify, origin of petro-, origin of petroleum, origin of petrol, origin of petrolatum, origin of petrology.
Παρασκευή, 22 Μάϊος 2009
Etymology of Constantine
Etymology of Constantine
The proper noun Constantine comes from the Latin constans (stable, steadfast, standing firm) from the verb consto (cum+sto) from the Greek verb sto (stand, standstill; ίστημι, στάω, στώ).
Con (cum, com) derives from the Greek syn (with; συν).
Con (cum, com) derives from the Greek syn (with; συν).
From the same route.
English: Constantinople [Constantinou polis: Constantine's city], constant, constancy, constantly, stable, stand, status, station, state, stance, stater, stationery, stasis, statical, rest, statistic, statue, statuary, stead, stature, substitute, stow, circumstance, institut, constitution, stay, steady, understand
.
French: stable, stabilite, stabulation, constance, etat, statere, station, stationner, stasimon, statique, stase, rester, statistique, statue, statuer, ester, stature, statut, constant, substituer
.
Italian: stabile, stabilita, staibilazione, constare, stato, statere, statione,stanza, stasi, statico, restare, statistico, statua, statuario, statura, statuto
.
Spanish: estable, estabilidad, estabilacion, estado, estandia, constancia, estater, estacion, estancia, estasis, estatico, estadistica, estatua, estar, estatura, substituir
.
German: stabil, Stabilitat, Staat, konstant, Stater, Station, stationieren, stauen, Stand, Stanze, statisch, stationar, Rest, Statistik, Statue, Statur, Statut, Stadt, Statt, stehen, verstehen
_
In modern Greek (Romeika)
.
a) Constantinos: Constantine [Κωνσταντίνος]
.
b) Constantinupolis: Constantinople [Κωνσταντινούπολη]
.
c) stasi: station, stand, posture, stop [Στάση]
.
d) statheros: stable [Σταθερός]
.
e) stathmi: level [Στάθμη]
.
f) istos: tissue (histos - see histology) [Ιστός]
.
g) staticos: static [Στατικός]
.
h) statistici: statistics [Στατιστική]
.
i) stathmos: station [Σταθμός]
.
_
Other words in modern Greek (Romeika)
There are many other words from the same root.
Some of them in Greek are:
(από-, κατά-, διά-, παρά-, περί-, από- κλ)σταση,
στήλη,
στηλιτεύω,
στήθος,
στάδιο,
στατήρας,
σταυρός,
διάστημα,
επιστάτης,
(παρα-, απο-)στάτης,
επαναστάτης,
ιστίο,
(ανά-, ακατά-, αδιά-, ανυπό-)στατος,
περίστατος,
αναντικατάστατος,
στατικός,
ασταθής,
στήμα,
συστάδην,
στήσιμο,
στασίδι,
εικονοστάσι,
στάνη,
σταματάω,
αναστατώνω κλ
_
Το όνομα Constantine (Κωνσταντίνος) προέρχεται από το Λατινικό constans (σταθερός) από το ρήμα consto (cum+sto), σύνθετη λέξη από το συν και το ρήμα στάω (στώ).
.
Post 97
_
Tags within the post
etymology of Constantinople, etymology of constant, etymology of constancy, etymology of constantly, etymology of stable, etymology of stand, etymology of status, etymology of station, etymology of state, etymology of stance, etymology of stater, etymology of stationery, etymology of stasis, etymology of statical, etymology of rest, etymology of statistic, etymology of statue, etymology of statuary, etymology of stead, etymology of stature, etymology of substitute, etymology of stow, etymology of circumstance, etymology of institut, etymology of constitution, etymology of stay, etymology of steady, etymology of understand
Δευτέρα, 18 Μάϊος 2009
Etymology of place
Etymology of place
In modern Greek (Romeika)
The word place (open space in a city, square, area, location) comes from the old French place from the late Latin placea (place, spot) from the Latin platea (courtyard, open space, broad street), which is a transliteration of the Greek plateia (open space in a city, square) from the Greek adjective plateia (broad, wide; πλατεία).
_
From the same root
Eglish: flat, piazza, platform, esplanade, plain, explain, plaice, plane (-tree) and most likely placard
French: place, platee, placer, placier, placeur, de-placer,
Italian: piazza, spianata, platea, piazzista, plateare, placel
Spanish: plaza, esplanade, platea, placer
German: Platz
In modern Greek (Romeika)
a) platia: square, open space in a city [πλατεία]
b) platys (fem. platia): broad, wide [πλατύς]
c) plateno: widen, broaden [πλαταίνω]
d) platanos: plane(-tree), platanus [πλάτανος]
e) piatsa: the open area (not necessarily a square) where taxis park when they are free and waiting for customers, taxi gathering spot, public square, piazza [πιάτσα]
_
Η λέξη place (πλατεία, ανοικτός χώρος σε μιά πόλη, τόπος, περιοχή) προέρχεται από το Λατινικό placea (τόπος) από το platea (αυλή, ευρύς δρόμος, πλατεία), το οποίο αποτελεί μεταγραφή του Ελληνικού πλατεία από το επίθετος πλατύς (-τεία).
_
Post 96.
In wordpress: http://ewonago.wordpress.com/
Κυριακή, 17 Μάϊος 2009
Etymology of exit
Etymology of exit
The verb exit comes from the Latin verb exeo - exitum [come/go out; ex (out)+ eo (go)], which derives from the Greek verb eximi - exite [come/go out; ex(out) + imi (go); έξειμι, έξιτε].
From the same root
English: itinerate, transit, initial, ambition, issue,
French: itineraire, perir (from L. per-eo), ambition, issu, initial,
In modern Greek (Romeika)
a) exitirio: certificate of discharge, discharge note [εξιτήριο]
Also from the same root in modern Greek (Romeika).
a) isthmos: isthmus [ισθμός]
b) prositos: adj easy of access/ of approach, accessible, approachable [προσιτός]
c) itamos: insolent, bold, audacious [ιταμός]
d) isitirio: ticket [εισιτήριο]
e) anexitilos: indelible [ανεξίτηλος]
f) ite: come [ίτε -Ίτε παίδες Ελλήνων]
Το ρήμα exit προέρχεται από το Λατινικό ρήμα exeo [εξέρχομαι, ex (έξω)+ eo (έρχομαι)], το οποίο προέρχεται από το ρήμα έξειμι (εξέρχομαι, έξω + είμι).
Post 95
The verb exit comes from the Latin verb exeo - exitum [come/go out; ex (out)+ eo (go)], which derives from the Greek verb eximi - exite [come/go out; ex(out) + imi (go); έξειμι, έξιτε].
From the same root
English: itinerate, transit, initial, ambition, issue,
French: itineraire, perir (from L. per-eo), ambition, issu, initial,
In modern Greek (Romeika)
a) exitirio: certificate of discharge, discharge note [εξιτήριο]
Also from the same root in modern Greek (Romeika).
a) isthmos: isthmus [ισθμός]
b) prositos: adj easy of access/ of approach, accessible, approachable [προσιτός]
c) itamos: insolent, bold, audacious [ιταμός]
d) isitirio: ticket [εισιτήριο]
e) anexitilos: indelible [ανεξίτηλος]
f) ite: come [ίτε -Ίτε παίδες Ελλήνων]
Το ρήμα exit προέρχεται από το Λατινικό ρήμα exeo [εξέρχομαι, ex (έξω)+ eo (έρχομαι)], το οποίο προέρχεται από το ρήμα έξειμι (εξέρχομαι, έξω + είμι).
Post 95
In wordpress: http://ewonago.wordpress.com/
Σάββατο, 16 Μάϊος 2009
Etymology of tolerate, tolerance
Etymology of tolerate, tolerance
The verb tolerate comes from the Latin tolero (tolerate, bear, endure, raise), which derives from the Greek verb talao - tlo (tolerate, bear, endure, raise; τλάω -ώ).
From the same root.
English: tolerate, tolerable, tolerant, tolerance, toleration
French: tolerer, tolerable, tolerence, tolerant
Italian: tollerare, tollerabile, tolleranza, tollerante
Spanish: tolerar, tolerable, tolerancia, tolerantismo
German: tolerieren, Toleranz, tolerant, dulden, Duldung , Geduld
In modern Greek (Romeika).
a) tolmi: daring, boldness, audacity [τόλμη]
b) tolmo: dare [τολμώ]
c) tolmiros: daring, bold [τολμηρός]
d) talas: one who suffers, patient, enduring [τάλας]
Το ρήμα tolerate (ανέχομαι) προέρχεται από το Λατινικό tolero (ανέχομαι, υπομένω, καρτερώ), το οποίο προέρχεται από το Ελληνικό ρήμα τλάω -ώ (ανέχομαι, υπομένω, τολμώ να πράξω κάτι).
Post 94.
The verb tolerate comes from the Latin tolero (tolerate, bear, endure, raise), which derives from the Greek verb talao - tlo (tolerate, bear, endure, raise; τλάω -ώ).
From the same root.
English: tolerate, tolerable, tolerant, tolerance, toleration
French: tolerer, tolerable, tolerence, tolerant
Italian: tollerare, tollerabile, tolleranza, tollerante
Spanish: tolerar, tolerable, tolerancia, tolerantismo
German: tolerieren, Toleranz, tolerant, dulden, Duldung , Geduld
In modern Greek (Romeika).
a) tolmi: daring, boldness, audacity [τόλμη]
b) tolmo: dare [τολμώ]
c) tolmiros: daring, bold [τολμηρός]
d) talas: one who suffers, patient, enduring [τάλας]
Το ρήμα tolerate (ανέχομαι) προέρχεται από το Λατινικό tolero (ανέχομαι, υπομένω, καρτερώ), το οποίο προέρχεται από το Ελληνικό ρήμα τλάω -ώ (ανέχομαι, υπομένω, τολμώ να πράξω κάτι).
Post 94.
In wordpress: http://ewonago.wordpress.com/
Etymology of Irene
Etymology of Irene
The female proper name Irene comes from the French Irene from the Latin Irene, which is a transliteration of the Greek Irini (peace; Eirini; Ειρήνη).
In modern Greek (Romeika).
1) irini: peace [ειρήνη]
2) irinevo: pavify, bring peace to, restore peace to [ειρηνεύω]
3) irinikos: peacefull, pacific [ειρηνικός]
4) irinistis: pacifist [ειρηνιστής]
5) irinopios: peace-maker, pacifier, conciliator [ειρηνοποιός]
Το όνομα Irene προέρχεται από το Λατινικό Irene, το οποίο αποτελεί μεταγραφή του Ελληνικού Ειρήνη.
Post 93.
In wordpress: http://ewonago.wordpress.com/
The female proper name Irene comes from the French Irene from the Latin Irene, which is a transliteration of the Greek Irini (peace; Eirini; Ειρήνη).
In modern Greek (Romeika).
1) irini: peace [ειρήνη]
2) irinevo: pavify, bring peace to, restore peace to [ειρηνεύω]
3) irinikos: peacefull, pacific [ειρηνικός]
4) irinistis: pacifist [ειρηνιστής]
5) irinopios: peace-maker, pacifier, conciliator [ειρηνοποιός]
Το όνομα Irene προέρχεται από το Λατινικό Irene, το οποίο αποτελεί μεταγραφή του Ελληνικού Ειρήνη.
Post 93.
In wordpress: http://ewonago.wordpress.com/
Δευτέρα, 20 Απρίλιος 2009
Etymology of palace
Etymology of palace
The word palace (official residence of an emperor, king, archbishop, etc.) comes from the French palais, from the Latin palatium (palace) from the Palatine Hill (the middle of the seven hills of ancient Rome), where Augustus Caesar's house stood (the original "palace"), along with many other impressive houses. Palatine comes from Pallantium. This hill was named Pallantium by the Greek Evander and his Arcadians, when they settled in this hill decades before the Trojan war. The name Pallantium was after their home town Pallantium in Archadia (located in the middle of Peloponnese).
In order to honor the place of the Romans origin, emperor Antoninus Pius (138 - 161) visited Pallantium in Archadia, released the city from any taxation and financed the reconstruction of the city.
From the same root.
English: paladin, palatine, palate
French: palace, paladin, palais, palatin, palatinat, palatal
Italian: palazzo, paladino, palatale, palagio, palatino, palato, palazzina
Spanish: palacio, palatino, palacete, paladin,paladar
German: Palast, Paladin, Pfalz
In modern Greek
1) Palati: palace [παλάτι]
_
Δεκαετίες πριν τον Τρωικό πόλεμο ο Εύανδρος επικεφαλής άλλων Αρκαδών έφυγε από την πόλη τους το Παλλάδιο της Αρκαδίας και εγκαταστάθηκε στο κεντρικότερο από τους επτά λόφους της Ρώμης, τον οποίο και ονόμασε Παλλαντίνο προς τιμήν είτε της μητρόπολης πόλης είτε του γυιού του. Στον Παλλαντίνο αυτό λόφο αργότερα χτίστηκε ο οίκος του Αυγούστου Καίσαρα, καθώς και άλλα περίλαμπρα κτήρια. Από το όνομα του λόφου, ονομάστηκε palatium κάθε περίλαμπρο κτήριο και από αυτήν την ρίζα προήλθε τόσο το γαλλικό pallais, όσο και το αγγλικό palace (παλάτι)
Παλλάντιον της Αρκαδίας
Πρώτος οικιστής της πόλεως Παλλάντιον της Αρκαδίας υπήρξε ο Πάλλας ή Πάλλαντας (έτσι και το όνομα). Πιο συγκεκριμένα, κατά μια άποψη ο Πάλλας ήταν υιός του Λυκάονος (πρώτου μυθικού βασιλέως της Αρκαδίας) και εγγονός του Πελασγού (γενάρχη των ανθρώπων). Αναφέρεται επίσης και ώς υιός του Εχέμου, ο οποίος ήταν υιός του Τεγέως (Ο Τεγεύς ήταν υιός του Λυκάονος). Σύμφωνα με το δέκατο άθλο του Ηρακλή, "Τα Βόδια του Γηρυόνη", διαβάζουμε ότι ο Ηρακλής φιλοξενείται από τους κατοίκους του Παλλαντίου (Διόδωρος, Δ-17) που βρίσκεται στην Ιταλία δίπλα στις όχθες του Τίβερη, και μάλιστα αργότερα τον λατρεύουν και ως θεό, κτίζοντας τον ναό του στον 7ο λόφο της πόλης. Οικιστής αυτής της πόλης είναι ο υιός του Εχέμου, Εύανδρος: «...ο οποίος ηγούμενος των συμπολιτών του μετέβη στην Ιταλία, όπου στην αριστερή όχθη του Τίβερι έκτισε πόλιν ομώνυμον της πατρίδος του, η οποία μετονομάσθη αργότερα Παλλάντιον και εξ αυτής ο λόφος επί του οποίου εκτίσθη αργότερον η Ρώμη απεκλήθη Παλλαντίνος...» (Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου, ΙΖ, 486).
Κοντά στο χωριό Παλλάντιο (7 χιλ. από Τρίπολη), ΒΔ της λίμης Τάκας, και πάνω σε έναν ειδυλλιακό κατάφυτο λοφίσκο όπου η σημερινή εκκλησία του Αγίου Ιωάννη βρίσκονται τα λιγοστά λείψανα της ακρόπολης της αρχαίας πόλης Παλλάντιον πού ήκμασε στην αρχαιότητα. Ιδρυτής της πόλης θεωρείται ο Πάλλας, εγγονός του Πελασγού και γιος του Λυκάονα.
Το Παλάντιον είναι μια από τις μητροπόλεις της αρχαίας Ρώμης. Κατά τη μυθολογία, εξήντα χρόνια πριν από τον Τρωικό πόλεμο, από την πόλη αυτή ξεκίνησαν άποικοι με επικεφαλής το βασιλιά Εύανδρο, γιο του Ερμή και της νύμφης Θέμιδας ή της Νικόστρατης, ή, κατά τους Λατίνους, της μάντιδας Καρμέντης. Οι Αρκάδες άποικοι ίδρυσαν αποικία στην αριστερή όχθη του Θύβριδα (Τίβερη) πόταμού και της έδωσαν το όνομα Παλλάντιο. Για τον λόγο αυτόν ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Αντωνίνος Πίος ανακήρυξε την πόλη ανεξάρτητη και προνομιούχο. Αργότερα, η πόλη μετονομάστηκε σε Παλάτιον, και από αυτήν πήρε το όνομα και ο λόφος Παλατίνος. Ο Παυσανίας αναφέρει ότι στην ακρόπολη του Παλλαντίου υπήρχε ιερό των Καθαρών θεών, όπως ονομάζοντο, και μέσα στην πόλη υπήρχε ναός του Πάλλαντα και ιερό της Περσεφόνης.
Από το αρχαίο Παλλάντιο ελάχιστα ευρήματα σώζονται σήμερα. Στον λόφο οι ανασκαφές έφεραν στο φως λιγοστά λείψανα (θεμέλια) τεσσάρων ναών των αρχαϊκών χρόνων (ένας εκ των οποίων στην πλαγιά του λόφου), καθώς και του οχυρωματικού περιβόλου της ακρόπολης, όπου ιερό των Καθαρών θεών, ενώ ο ναός του Πάλλαντος και του Ευάνδρου με τα αγάλματά τους βρίσκονται στην κάτω πόλη.
Στην πεδιάδα κάτω από το λόφο, στη θέση "Μπατάκι", υπάρχουν τα λείψανα δύο παλαιοχριστιανικών βασιλικών με εντοιχισμένα αρχαία αρχιτεκτονικά μέλη. Η σημαντικότερη από αυτές είναι του 6ου αι. και αφιερωμένη στον Άγιο Χριστόφορο.
From:
1. http://arcadia.ceid.upatras.gr/arkadia/archsites/xwroi/pal.htm
2. http://skinious.blogspot.com/2009/02/blog-post_780.html
_
In wordpress: http://ewonago.wordpress.com/
The word palace (official residence of an emperor, king, archbishop, etc.) comes from the French palais, from the Latin palatium (palace) from the Palatine Hill (the middle of the seven hills of ancient Rome), where Augustus Caesar's house stood (the original "palace"), along with many other impressive houses. Palatine comes from Pallantium. This hill was named Pallantium by the Greek Evander and his Arcadians, when they settled in this hill decades before the Trojan war. The name Pallantium was after their home town Pallantium in Archadia (located in the middle of Peloponnese).
In order to honor the place of the Romans origin, emperor Antoninus Pius (138 - 161) visited Pallantium in Archadia, released the city from any taxation and financed the reconstruction of the city.
From the same root.
English: paladin, palatine, palate
French: palace, paladin, palais, palatin, palatinat, palatal
Italian: palazzo, paladino, palatale, palagio, palatino, palato, palazzina
Spanish: palacio, palatino, palacete, paladin,paladar
German: Palast, Paladin, Pfalz
In modern Greek
1) Palati: palace [παλάτι]
_
Δεκαετίες πριν τον Τρωικό πόλεμο ο Εύανδρος επικεφαλής άλλων Αρκαδών έφυγε από την πόλη τους το Παλλάδιο της Αρκαδίας και εγκαταστάθηκε στο κεντρικότερο από τους επτά λόφους της Ρώμης, τον οποίο και ονόμασε Παλλαντίνο προς τιμήν είτε της μητρόπολης πόλης είτε του γυιού του. Στον Παλλαντίνο αυτό λόφο αργότερα χτίστηκε ο οίκος του Αυγούστου Καίσαρα, καθώς και άλλα περίλαμπρα κτήρια. Από το όνομα του λόφου, ονομάστηκε palatium κάθε περίλαμπρο κτήριο και από αυτήν την ρίζα προήλθε τόσο το γαλλικό pallais, όσο και το αγγλικό palace (παλάτι)
Παλλάντιον της Αρκαδίας
Πρώτος οικιστής της πόλεως Παλλάντιον της Αρκαδίας υπήρξε ο Πάλλας ή Πάλλαντας (έτσι και το όνομα). Πιο συγκεκριμένα, κατά μια άποψη ο Πάλλας ήταν υιός του Λυκάονος (πρώτου μυθικού βασιλέως της Αρκαδίας) και εγγονός του Πελασγού (γενάρχη των ανθρώπων). Αναφέρεται επίσης και ώς υιός του Εχέμου, ο οποίος ήταν υιός του Τεγέως (Ο Τεγεύς ήταν υιός του Λυκάονος). Σύμφωνα με το δέκατο άθλο του Ηρακλή, "Τα Βόδια του Γηρυόνη", διαβάζουμε ότι ο Ηρακλής φιλοξενείται από τους κατοίκους του Παλλαντίου (Διόδωρος, Δ-17) που βρίσκεται στην Ιταλία δίπλα στις όχθες του Τίβερη, και μάλιστα αργότερα τον λατρεύουν και ως θεό, κτίζοντας τον ναό του στον 7ο λόφο της πόλης. Οικιστής αυτής της πόλης είναι ο υιός του Εχέμου, Εύανδρος: «...ο οποίος ηγούμενος των συμπολιτών του μετέβη στην Ιταλία, όπου στην αριστερή όχθη του Τίβερι έκτισε πόλιν ομώνυμον της πατρίδος του, η οποία μετονομάσθη αργότερα Παλλάντιον και εξ αυτής ο λόφος επί του οποίου εκτίσθη αργότερον η Ρώμη απεκλήθη Παλλαντίνος...» (Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου, ΙΖ, 486).
Κοντά στο χωριό Παλλάντιο (7 χιλ. από Τρίπολη), ΒΔ της λίμης Τάκας, και πάνω σε έναν ειδυλλιακό κατάφυτο λοφίσκο όπου η σημερινή εκκλησία του Αγίου Ιωάννη βρίσκονται τα λιγοστά λείψανα της ακρόπολης της αρχαίας πόλης Παλλάντιον πού ήκμασε στην αρχαιότητα. Ιδρυτής της πόλης θεωρείται ο Πάλλας, εγγονός του Πελασγού και γιος του Λυκάονα.
Το Παλάντιον είναι μια από τις μητροπόλεις της αρχαίας Ρώμης. Κατά τη μυθολογία, εξήντα χρόνια πριν από τον Τρωικό πόλεμο, από την πόλη αυτή ξεκίνησαν άποικοι με επικεφαλής το βασιλιά Εύανδρο, γιο του Ερμή και της νύμφης Θέμιδας ή της Νικόστρατης, ή, κατά τους Λατίνους, της μάντιδας Καρμέντης. Οι Αρκάδες άποικοι ίδρυσαν αποικία στην αριστερή όχθη του Θύβριδα (Τίβερη) πόταμού και της έδωσαν το όνομα Παλλάντιο. Για τον λόγο αυτόν ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Αντωνίνος Πίος ανακήρυξε την πόλη ανεξάρτητη και προνομιούχο. Αργότερα, η πόλη μετονομάστηκε σε Παλάτιον, και από αυτήν πήρε το όνομα και ο λόφος Παλατίνος. Ο Παυσανίας αναφέρει ότι στην ακρόπολη του Παλλαντίου υπήρχε ιερό των Καθαρών θεών, όπως ονομάζοντο, και μέσα στην πόλη υπήρχε ναός του Πάλλαντα και ιερό της Περσεφόνης.
Από το αρχαίο Παλλάντιο ελάχιστα ευρήματα σώζονται σήμερα. Στον λόφο οι ανασκαφές έφεραν στο φως λιγοστά λείψανα (θεμέλια) τεσσάρων ναών των αρχαϊκών χρόνων (ένας εκ των οποίων στην πλαγιά του λόφου), καθώς και του οχυρωματικού περιβόλου της ακρόπολης, όπου ιερό των Καθαρών θεών, ενώ ο ναός του Πάλλαντος και του Ευάνδρου με τα αγάλματά τους βρίσκονται στην κάτω πόλη.
Στην πεδιάδα κάτω από το λόφο, στη θέση "Μπατάκι", υπάρχουν τα λείψανα δύο παλαιοχριστιανικών βασιλικών με εντοιχισμένα αρχαία αρχιτεκτονικά μέλη. Η σημαντικότερη από αυτές είναι του 6ου αι. και αφιερωμένη στον Άγιο Χριστόφορο.
From:
1. http://arcadia.ceid.upatras.gr/arkadia/archsites/xwroi/pal.htm
2. http://skinious.blogspot.com/2009/02/blog-post_780.html
_
In wordpress: http://ewonago.wordpress.com/
Παρασκευή, 17 Απρίλιος 2009
Etymology of taxi and tax
Etymology of taxi, tax.
The word taxi is shortening of the taximeter cab (introduced in London in March 1907), from taximeter (automatic meter to record the distance and fare) [1898] from the French taximetre, from the German Taxameter (1890), which was coined from the Latin taxa (tax, charge) from taxo (to evaluate, to put in an order, to fix the value of a thing, to rate, to tax, to touch), from the Greek verb tasso (to put in an order, to fix the value of a thing; τάσσω).
From the same root:
English: taximeter, taxation, tax- (-collector, -free, -payer etc), taxis, taxology, taxonomy, task.
French: taxer, taxation, taxe, taxi, taximetre, taxiphone, tache
Italian: tassare, tassazione, tasso, tassi
Spanish: tasar, tasacion, tasa, taxi, taximetro
German: taxieren, Taxierung, Taxe, Taxi, Taxameter
In modern Greek:
a) tasso: classify, put in order [τάσσω]
b) katatasso: classify, rate, rank, categorize, enlist [κατατάσσω]
c) taxinomisi: taxonomy [ταξινόμηση]
d) taxi: order, class [τάξη]
e) katataxi: classification, ranking, taring, enrolment [κατάταξη]
f) taxi: taxi [ταξί]
g) taximetro: taximeter [ταξίμετρο]
Η λέξη taxi (ταξί) αποτελεί συντόμευση του taximeter (ταξίμετρου), το οποίο προέρχεται από το Λατινικό taxa (φόρος, τέλος, δαπάνη) από το ρήμα taxo (εκτιμώ την αξία ενός πράγματος, διατάσσω, κατατάσσω, ακουμπώ) από το ελληνικό ρήμα τάσσω.
Post 91.
In wordpress: http://ewonago.wordpress.com/
The word taxi is shortening of the taximeter cab (introduced in London in March 1907), from taximeter (automatic meter to record the distance and fare) [1898] from the French taximetre, from the German Taxameter (1890), which was coined from the Latin taxa (tax, charge) from taxo (to evaluate, to put in an order, to fix the value of a thing, to rate, to tax, to touch), from the Greek verb tasso (to put in an order, to fix the value of a thing; τάσσω).
From the same root:
English: taximeter, taxation, tax- (-collector, -free, -payer etc), taxis, taxology, taxonomy, task.
French: taxer, taxation, taxe, taxi, taximetre, taxiphone, tache
Italian: tassare, tassazione, tasso, tassi
Spanish: tasar, tasacion, tasa, taxi, taximetro
German: taxieren, Taxierung, Taxe, Taxi, Taxameter
In modern Greek:
a) tasso: classify, put in order [τάσσω]
b) katatasso: classify, rate, rank, categorize, enlist [κατατάσσω]
c) taxinomisi: taxonomy [ταξινόμηση]
d) taxi: order, class [τάξη]
e) katataxi: classification, ranking, taring, enrolment [κατάταξη]
f) taxi: taxi [ταξί]
g) taximetro: taximeter [ταξίμετρο]
Η λέξη taxi (ταξί) αποτελεί συντόμευση του taximeter (ταξίμετρου), το οποίο προέρχεται από το Λατινικό taxa (φόρος, τέλος, δαπάνη) από το ρήμα taxo (εκτιμώ την αξία ενός πράγματος, διατάσσω, κατατάσσω, ακουμπώ) από το ελληνικό ρήμα τάσσω.
Post 91.
In wordpress: http://ewonago.wordpress.com/
Κυριακή, 12 Απρίλιος 2009
Etymology of Rome
Etymology of "Rome"
The name "Rome" in Greek means "power," "force," "fighting army" and "speed tactics" [Ρώμη]. [8]
The name "Rome" derives from two the Greek verbs: 1) roomai which means "to move with speed or violence, to dart, rush, rush on, esp. of warriors". [9]
The name "Rome" also derives from of the Greek passive verb: 2) ronnymi which means "to strengthen, make strong and mighty" and "to put forth strength, have strength or might. [10]
The closest Latin equivalent verb is ruo, which is connected to the Greek verb reo meaning "to flow, run, to hasten."
Of all the uses of Latin verbs both active and passive there is none that even comes close to meaning "rome."
References
[8] H. G. Liddell and R. Scot, "Greek-English Lexicon," at name "rome."
[9] Ibid, at verb "roomai."
[10] Ibid, at verb "ronnyni."
The above text is by the late Prof. f. J. Romanides (USA) at: [http://www.romanity.org/htm/rom.16.en.romanity_romania_roumeli.01.htm#s1]
The name "Rome" in Greek means "power," "force," "fighting army" and "speed tactics" [Ρώμη]. [8]
The name "Rome" derives from two the Greek verbs: 1) roomai which means "to move with speed or violence, to dart, rush, rush on, esp. of warriors". [9]
The name "Rome" also derives from of the Greek passive verb: 2) ronnymi which means "to strengthen, make strong and mighty" and "to put forth strength, have strength or might. [10]
The closest Latin equivalent verb is ruo, which is connected to the Greek verb reo meaning "to flow, run, to hasten."
Of all the uses of Latin verbs both active and passive there is none that even comes close to meaning "rome."
References
[8] H. G. Liddell and R. Scot, "Greek-English Lexicon," at name "rome."
[9] Ibid, at verb "roomai."
[10] Ibid, at verb "ronnyni."
The above text is by the late Prof. f. J. Romanides (USA) at: [http://www.romanity.org/htm/rom.16.en.romanity_romania_roumeli.01.htm#s1]
Σάββατο, 11 Απρίλιος 2009
Καταγωγή των Ρωμαίων (Origin of Romans)
Καταγωγή των Ρωμαίων (Origin of Romans)
[In Greek - the following article from the Greek Wikipedia]
Το παρακάτω άρθρο υπάρχει στη Βικιπαίδεια [http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A1%CF%89%CE%BC%CE%B1%CE%AF%CE%BF%CE%B9].
[In English - Text by the late Prof. f. J. Romanides (USA)]
Για την καταγωγή των Ρωμαίων μπορείτε επίσης να δείτε το κείμενο του εκλειπόντος καθηγητού π. Ι. Ρωμανίδη [http://www.romanity.org/htm/rom.16.en.romanity_romania_roumeli.01.htm#s1]
ή στο ελληνικό του βιβλίο “Ρωμηωσύνη”, 2002.
Καταγωγή των Ρωμαίων
Ο πρώτος που αποφάσισε να μεταναστεύσει σε άλλους τόπους (κατά τους αρχαίους Έλληνες) και να κτίσει αποικία, ήταν ο Οίνωτρος, γιος του Λυκάονα. Στην Αρκαδία είχαν γίνει τόσο πολλοί, που δεν μπορούσε η γη να τους θρέψει. Με τις ευλογίες και τη βοήθεια του βασιλιά αδελφού του, Νύκτιμου, ο Οίνωτρος έφτιαξε πλοία, πήρε μαζί του πολλούς Αρκάδες και ανάμεσά τους τον αδελφό του τον Πευκέτιο, κι έβαλε πλώρη για δυτικά.
Το πλοίο άραξε στην Απουλία της νοτιοανατολικής Ιταλίας, πρώτοι αυτοί, 17 γενιές πριν από τον Τρωικό πόλεμο, μετά τη λήξη του οποίου ο Αινείας έφυγε από την Τροία και έγινε οικιστής του Λάτιου.
Στην Απουλία εγκαταστάθηκε ο Πευκέτιος και έτσι ένα μεγάλο τμήμα της περιοχής ονομάστηκε Πευκετία. Κοντά του έσπευσαν τα αδέλφια του από την Αρκαδία: ο Ίαπυς, που συγχέεται με τον Ιάπυγα, γιο του Δαίδαλου, και που έγινε επώνυμος της Ιαπυγίας (περιοχή της Καλαβρίας στη Νότια Ιταλία, απέναντι από τη Σικελία), και ο Δαύνος, οικιστής της Δαυνίας (της περιοχής γύρω από το σημερινό Μπάρι).
Ο Οίνωτρος συνέχισε, διέσχισε τον πορθμό της Σικελίας κι έφτασε ως την Αυσονία («τότε» περιοχή ανάμεσα στον Πορθμό και τις εκβολές του Λείρι ποταμού, ανάμεσα στην Καμπανία και το Λάτιο). Η περιοχή ονομάστηκε Οινωτρία και από αυτήν, Οινωτρία ονομάστηκε ολόκληρη η χερσόνησος. Πολύ αργότερα, ο βασιλιάς Ιταλός, Πελασγός κι αυτός κατά μια εκδοχή, Σικελός κατά άλλη, ονόμασε τη χώρα Ιταλία.
Από τους Αρκάδες αυτούς αποίκους, οι Αβοριγίνες απλώθηκαν σε όλη την Ιταλία. Αβοριγίνες ονομάζονταν οι υπεράκριοι, αυτοί που κατά το Αρκαδικό σύστημα κατοικούσαν στα άκρα, αλλά και οι αυτόχθονες (από το Λατινικό ab origine που σημαίνει γνήσιοι, πρωταρχικοί, αλλά και πρωτόγονοι).
Ο Μάρκος Πόρκιος Κάτων (ο πρεσβύτερος) καθώς και άλλοι Ρωμαίοι που έγραψαν γενεαλογίες, ανέφεραν ότι οι Αβοριγίνες ήταν Αρκάδες. Υπήρχαν όμως και άλλοι που έλεγαν ότι οι Αβοριγίνες ήταν Σαβίνοι (αρχαίος λαός που ζούσε στην Κεντρική Ιταλία και αντιστάθηκε σκληρά στους Ρωμαίους, οι οποίοι μόλις το 290 π.Χ. μπόρεσαν τελικά να τους υποτάξουν). Όμως ο επιφανής ιστορικός Μάρκος Τερέντιος Ρεατίνος Ουάρων (116 – 27 π.Χ.), ισχυριζόταν ότι οι Ρεατίνοι Σαβίνοι ονομάζονταν και ήταν Αρκάδες.
Οι Αρκάδες απλώθηκαν στην Ιταλία, εκδιώκοντας τους εκεί εγκατεστημένους Σικελούς, έναν από τους λαούς της θάλασσας που έγιναν αιτία να καταρρεύσει η Μυκηναϊκή οικονομία. Σύμφωνα με τους Αιγυπτιακούς παπύρους, ανάμεσα στο 1220 π.Χ. και στο 1193 π.Χ., περίοδο που χρονολογείται η άλωση της Τροίας, βασίλευαν ο Ραμσής Γ΄ και ο γιος του Μενεφθά. Αυτή την εποχή η χώρα δέχθηκε την επίθεση των «λαών της θάλασσας». Οι Φαραώ τους αντιμετώπισαν και αυτοί στράφηκαν προς την Παλαιστίνη. Στα 1174 π.Χ. ξαναφάνηκαν στην Αίγυπτο, αποκρούστηκαν και σκόρπισαν. Ονομάζονταν Σαντάνα, Τούρσα, Σέκελες, Ρούκι, Νερντέν, Πλέστ κλπ. Από αυτούς, οι Σέκελες (Σικελοί), απλώθηκαν στην Ιταλία. Αυτούς έδιωξαν οι Αρκάδες όταν έφτασαν εκεί και τους περιόρισαν στο νησί που ονομάστηκε Σικελία.
Οι Αβοριγίνες Αρκάδες κατοίκησαν σε μερικούς από τους λόφους στους οποίους αργότερα κτίστηκε η Ρώμη.
Εξήντα χρόνια πριν από τα Τρωικά, όταν στην Αρκαδία βασίλευε ο Αγαμήδης (γιος του Στύμφαλου κατά την ελληνική μυθολογία), ο Εύανδρος, γιος του Ερμή και της Θέμιδας κατά τη μυθολογία, που ζούσε στην περιοχή του Παλλαντίου στα όρια της σημερινής Τρίπολης, αρμάτωσε δύο καράβια και πήγε μετανάστης στην Ιταλία. Βρέθηκε κι αυτός στην περιοχή των λόφων όπου αργότερα κτίστηκε η Ρώμη.
Στους εκεί Αβοριγίνες Αρκάδες βασίλευε ο Φαύνος, συνώνυμος του Ρωμαϊκού θεού των δασών και των κοπαδιών, που ταυτίζεται με τον Αρκαδικό Πάνα. Ο βασιλιάς Φαύνος επέτρεψε στους νεοφερμένους συμπατριώτες του να κατοικήσουν σε έναν από τους λόφους. Ο Εύανδρος τον οχύρωσε και τον ονόμασε Παλλαντίνο είτε σε ανάμνηση της μητρόπολης που ξεκίνησαν, είτε από το όνομα του γιου του, Πάλλαντα. Είναι ο Παλλαντίνος λόφος, ο κεντρικός από τους 7 λόφους της Ρώμης. Τιμώντας την Αρκαδική καταγωγή της ονομασίας του λόφου, ο αυτοκράτορας των Ρωμαίων Αντωνίνος (138-161), επισκέφθηκε το Παλλάντιο της Αρκαδίας και τον εκεί οικισμό τον μετέτρεψε σε πόλη.
[In Greek - the following article from the Greek Wikipedia]
Το παρακάτω άρθρο υπάρχει στη Βικιπαίδεια [http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A1%CF%89%CE%BC%CE%B1%CE%AF%CE%BF%CE%B9].
[In English - Text by the late Prof. f. J. Romanides (USA)]
Για την καταγωγή των Ρωμαίων μπορείτε επίσης να δείτε το κείμενο του εκλειπόντος καθηγητού π. Ι. Ρωμανίδη [http://www.romanity.org/htm/rom.16.en.romanity_romania_roumeli.01.htm#s1]
ή στο ελληνικό του βιβλίο “Ρωμηωσύνη”, 2002.
Καταγωγή των Ρωμαίων
Ο πρώτος που αποφάσισε να μεταναστεύσει σε άλλους τόπους (κατά τους αρχαίους Έλληνες) και να κτίσει αποικία, ήταν ο Οίνωτρος, γιος του Λυκάονα. Στην Αρκαδία είχαν γίνει τόσο πολλοί, που δεν μπορούσε η γη να τους θρέψει. Με τις ευλογίες και τη βοήθεια του βασιλιά αδελφού του, Νύκτιμου, ο Οίνωτρος έφτιαξε πλοία, πήρε μαζί του πολλούς Αρκάδες και ανάμεσά τους τον αδελφό του τον Πευκέτιο, κι έβαλε πλώρη για δυτικά.
Το πλοίο άραξε στην Απουλία της νοτιοανατολικής Ιταλίας, πρώτοι αυτοί, 17 γενιές πριν από τον Τρωικό πόλεμο, μετά τη λήξη του οποίου ο Αινείας έφυγε από την Τροία και έγινε οικιστής του Λάτιου.
Στην Απουλία εγκαταστάθηκε ο Πευκέτιος και έτσι ένα μεγάλο τμήμα της περιοχής ονομάστηκε Πευκετία. Κοντά του έσπευσαν τα αδέλφια του από την Αρκαδία: ο Ίαπυς, που συγχέεται με τον Ιάπυγα, γιο του Δαίδαλου, και που έγινε επώνυμος της Ιαπυγίας (περιοχή της Καλαβρίας στη Νότια Ιταλία, απέναντι από τη Σικελία), και ο Δαύνος, οικιστής της Δαυνίας (της περιοχής γύρω από το σημερινό Μπάρι).
Ο Οίνωτρος συνέχισε, διέσχισε τον πορθμό της Σικελίας κι έφτασε ως την Αυσονία («τότε» περιοχή ανάμεσα στον Πορθμό και τις εκβολές του Λείρι ποταμού, ανάμεσα στην Καμπανία και το Λάτιο). Η περιοχή ονομάστηκε Οινωτρία και από αυτήν, Οινωτρία ονομάστηκε ολόκληρη η χερσόνησος. Πολύ αργότερα, ο βασιλιάς Ιταλός, Πελασγός κι αυτός κατά μια εκδοχή, Σικελός κατά άλλη, ονόμασε τη χώρα Ιταλία.
Από τους Αρκάδες αυτούς αποίκους, οι Αβοριγίνες απλώθηκαν σε όλη την Ιταλία. Αβοριγίνες ονομάζονταν οι υπεράκριοι, αυτοί που κατά το Αρκαδικό σύστημα κατοικούσαν στα άκρα, αλλά και οι αυτόχθονες (από το Λατινικό ab origine που σημαίνει γνήσιοι, πρωταρχικοί, αλλά και πρωτόγονοι).
Ο Μάρκος Πόρκιος Κάτων (ο πρεσβύτερος) καθώς και άλλοι Ρωμαίοι που έγραψαν γενεαλογίες, ανέφεραν ότι οι Αβοριγίνες ήταν Αρκάδες. Υπήρχαν όμως και άλλοι που έλεγαν ότι οι Αβοριγίνες ήταν Σαβίνοι (αρχαίος λαός που ζούσε στην Κεντρική Ιταλία και αντιστάθηκε σκληρά στους Ρωμαίους, οι οποίοι μόλις το 290 π.Χ. μπόρεσαν τελικά να τους υποτάξουν). Όμως ο επιφανής ιστορικός Μάρκος Τερέντιος Ρεατίνος Ουάρων (116 – 27 π.Χ.), ισχυριζόταν ότι οι Ρεατίνοι Σαβίνοι ονομάζονταν και ήταν Αρκάδες.
Οι Αρκάδες απλώθηκαν στην Ιταλία, εκδιώκοντας τους εκεί εγκατεστημένους Σικελούς, έναν από τους λαούς της θάλασσας που έγιναν αιτία να καταρρεύσει η Μυκηναϊκή οικονομία. Σύμφωνα με τους Αιγυπτιακούς παπύρους, ανάμεσα στο 1220 π.Χ. και στο 1193 π.Χ., περίοδο που χρονολογείται η άλωση της Τροίας, βασίλευαν ο Ραμσής Γ΄ και ο γιος του Μενεφθά. Αυτή την εποχή η χώρα δέχθηκε την επίθεση των «λαών της θάλασσας». Οι Φαραώ τους αντιμετώπισαν και αυτοί στράφηκαν προς την Παλαιστίνη. Στα 1174 π.Χ. ξαναφάνηκαν στην Αίγυπτο, αποκρούστηκαν και σκόρπισαν. Ονομάζονταν Σαντάνα, Τούρσα, Σέκελες, Ρούκι, Νερντέν, Πλέστ κλπ. Από αυτούς, οι Σέκελες (Σικελοί), απλώθηκαν στην Ιταλία. Αυτούς έδιωξαν οι Αρκάδες όταν έφτασαν εκεί και τους περιόρισαν στο νησί που ονομάστηκε Σικελία.
Οι Αβοριγίνες Αρκάδες κατοίκησαν σε μερικούς από τους λόφους στους οποίους αργότερα κτίστηκε η Ρώμη.
Εξήντα χρόνια πριν από τα Τρωικά, όταν στην Αρκαδία βασίλευε ο Αγαμήδης (γιος του Στύμφαλου κατά την ελληνική μυθολογία), ο Εύανδρος, γιος του Ερμή και της Θέμιδας κατά τη μυθολογία, που ζούσε στην περιοχή του Παλλαντίου στα όρια της σημερινής Τρίπολης, αρμάτωσε δύο καράβια και πήγε μετανάστης στην Ιταλία. Βρέθηκε κι αυτός στην περιοχή των λόφων όπου αργότερα κτίστηκε η Ρώμη.
Στους εκεί Αβοριγίνες Αρκάδες βασίλευε ο Φαύνος, συνώνυμος του Ρωμαϊκού θεού των δασών και των κοπαδιών, που ταυτίζεται με τον Αρκαδικό Πάνα. Ο βασιλιάς Φαύνος επέτρεψε στους νεοφερμένους συμπατριώτες του να κατοικήσουν σε έναν από τους λόφους. Ο Εύανδρος τον οχύρωσε και τον ονόμασε Παλλαντίνο είτε σε ανάμνηση της μητρόπολης που ξεκίνησαν, είτε από το όνομα του γιου του, Πάλλαντα. Είναι ο Παλλαντίνος λόφος, ο κεντρικός από τους 7 λόφους της Ρώμης. Τιμώντας την Αρκαδική καταγωγή της ονομασίας του λόφου, ο αυτοκράτορας των Ρωμαίων Αντωνίνος (138-161), επισκέφθηκε το Παλλάντιο της Αρκαδίας και τον εκεί οικισμό τον μετέτρεψε σε πόλη.
Τρίτη, 7 Απρίλιος 2009
Etymology of domus, domestic, domain.
Etymology of domus, domestic, domain.
Domus (house) derives from the Greek word domos (house, building; δόμος) from the verb demo (to built, to construct; δέμω).
From the same root
English: domestic, dome, domination, dominion, don, dona, domicile, domain, dominus, predominance, danger etc.
French: dome, domicile, domicilier, don, domaine, domestique, domestiquer, domesticite, dominer, domination, dominance, Dimanche, Dame, dominion, domino, dangereux, etc.
Italian: duomo, domicilo, don, dominio, domestico, domesticare, dominare, dominazione, dominatore, predominio, Domenica, damo, damigiana etc
German: Dom, Domizil, Domane, dominieren, Dame etc
Hispanic: domicilio, domiciliar, don, dona, dominio, dueno, domestico, domesticar, domesticidad, dominar, dominacion, dominator, predominio, Domingo, doncella, damajuana etc.
In modern Greek
a) domi: structure [δομή]
b) ecodomi: construction, building [οικοδομή]
c) ecodomima: building, structure [οικοδόμημα]
d) ecodomos: builder [οικοδόμος]
e) ecodomo: to build, to construct [οικοδομώ]
Το Λατινικό domus (οικία) προέρχεται από το Ελληνικό δόμος από το ρήμα δέμω (κτίζω, οικοδομώ).
Post 88.
Domus (house) derives from the Greek word domos (house, building; δόμος) from the verb demo (to built, to construct; δέμω).
From the same root
English: domestic, dome, domination, dominion, don, dona, domicile, domain, dominus, predominance, danger etc.
French: dome, domicile, domicilier, don, domaine, domestique, domestiquer, domesticite, dominer, domination, dominance, Dimanche, Dame, dominion, domino, dangereux, etc.
Italian: duomo, domicilo, don, dominio, domestico, domesticare, dominare, dominazione, dominatore, predominio, Domenica, damo, damigiana etc
German: Dom, Domizil, Domane, dominieren, Dame etc
Hispanic: domicilio, domiciliar, don, dona, dominio, dueno, domestico, domesticar, domesticidad, dominar, dominacion, dominator, predominio, Domingo, doncella, damajuana etc.
In modern Greek
a) domi: structure [δομή]
b) ecodomi: construction, building [οικοδομή]
c) ecodomima: building, structure [οικοδόμημα]
d) ecodomos: builder [οικοδόμος]
e) ecodomo: to build, to construct [οικοδομώ]
Το Λατινικό domus (οικία) προέρχεται από το Ελληνικό δόμος από το ρήμα δέμω (κτίζω, οικοδομώ).
Post 88.
Κυριακή, 5 Απρίλιος 2009
Etymology of task
Etymology of task
Task comes from the old French tasque from tasche (duty) from the Latin tasca (a duty, assessment) from taxa, which derives from the Greek verb tasso (put in order, evaluate; τάσσω).
From the same root.
taxonomy, taxi (from taximeter)
French: tache
In modern Greek
a) tasso: put in order [τάσσω]
b) taxinomisi: taxonomy [ταξινόμηση]
c) taxis: order [τάξις]
d) taxi: taxi [ταξί]
Το task (καθήκον) προέρχεται από το Λατινικό tasche (καθήκον, υποχρέωση), το οποίο με τη σειρά του προέρχεται από το Ελληνικό ρήμα τάσσω.
Post 87.
In wordpress: http://ewonago.wordpress.com/
Task comes from the old French tasque from tasche (duty) from the Latin tasca (a duty, assessment) from taxa, which derives from the Greek verb tasso (put in order, evaluate; τάσσω).
From the same root.
taxonomy, taxi (from taximeter)
French: tache
In modern Greek
a) tasso: put in order [τάσσω]
b) taxinomisi: taxonomy [ταξινόμηση]
c) taxis: order [τάξις]
d) taxi: taxi [ταξί]
Το task (καθήκον) προέρχεται από το Λατινικό tasche (καθήκον, υποχρέωση), το οποίο με τη σειρά του προέρχεται από το Ελληνικό ρήμα τάσσω.
Post 87.
In wordpress: http://ewonago.wordpress.com/
Etymology of roof
Etymology of roof.
Roof derives from the ancient Greek word orofi (roof; οροφή) from the verb erefo (to cover; to cover with a roof; ερέφω / ερέπτω).
From the same root
roof-garden, roofing, roofless
Possibly: Rib and the German Ribbe
In modern Greek.
a) orofi: roof, ceiling [οροφή]
b) orofos: floor, storey [όροφος]
.
Asdings:
Dear Colleague, I'm afraid this is a false etymology. If 'roof' derived from Greek 'orophe:' (Modern Greek 'orofi'), how do you explain the fact that the English dropped the initial vowel? This is not a common behaviour of English phonology.
Neither is 'roof' an Indoeuropean cognate of Gk. 'orophe:', for Germanic f should then correspond to a Greek p (cf. Gk. pate:r, En. father, Gk. pu:r, En. fire etc.).
It is more than certain that English 'roof' has no relation whatsoever with Greek 'orophe:/orofi'.
Just check http://www.etymonline.com/index.php?term=roof, where we read the following:
O.E. hrof "roof, ceiling, top," from P.Gmc. *khrofaz (cf. O.Fris. rhoof "roof," M.Du. roof "cover, roof," Du. roef "deckhouse, cabin, coffin-lid," M.H.G. rof "penthouse," O.N. hrof "boat shed"). No apparent connections outside Gmc. "English alone has retained the word in a general sense, for which the other languages use forms corresponding to OE. þæc thatch" [OED]. The verb is from c.1475. Roof of the mouth is from late O.E. Raise the roof "create an uproar" is attested from 1860, originally in Southern Amer.Eng. Roofer "one who makes or repairs roofs" is from 1855.
This information is absolutely convincing from the linguist's point of view, be sure ;-)
John Neos:
So, you think there is no connection between the verb erepto (Greek p to Germanic f ??) and roof. Then, how can someone explain that the meaning of the terms is identical? Is it merely a coincidence?
Asdings:
Even if we accepted that the p seen in erepto:was original (I mean, if it was not derived from Gk. ph+j, i.e. *erephjo > erepto1), the word roof would be just a cognate of Gk. erepto:; in no case would it be a loan from Greek. Still I insist that p is not original in erepto:, as witnessed by its obvious cognates with -ph- (which would be equivalent to Germanic b).
On the other hand, the semantic aspect is of no importance at all, since many superficially similar words have identical meaning in several, even unrelated, languages, cf. Malay mata, Greek mati, both denoting an 'eye'. However, in the Malay word the root is -ta (ma- is an affix), while in the Greek word the root is *oqw- > *op- (> *op-ma > omma > ommation > ommatin > mati).
Do you see the point?
And the last and most convincing argument is that OE shows the form hrof. The initial Germanic h should correspond to a Greek k (cf. English horn, Gk. keras, L. cornu or English row < hro-, Gk. kruos, krustallos L. cruor, crudus etc.)1
An original -j- following a labial consonant is regularly turned into -t- in Greek, cf. *kop-j-o: > kopto: (= I cut).
P.S. I checked http://ewonago.blogspot.com and I observed that the majority of "English" words of "no apparent Greek" origin mentioned there are mere cognates between Latin and Greek. Please, do not confuse a cognate with a loan/derivative and their ilk. This is an error made by those not acquainted with linguistic rules and patterns. Of course there are English words of Greek origin, but they entered English mostly through Latin. But there are many more Latin-derived or 'true' English (Germanic) words similar to Greek ones just because of the common origin of Greek, English, Latin etc
John Neos:
Asdings, thank you very much for your reply and the time you spent on it. With your permission, I might transfer your comments in my blog.
Asdings:
It's me who has to say "thanks" to you for giving credence to what I try to explain in the forum. You may transfer my comments to your blog PROVIDED THAT your visitors are REALLY interested in scientific research rather than in making Greek out of anything! By the way, I had a look at your section "Greek Words of Apparent Greek Origins" and I found it absolutely correct! I suggest you keep dealing mostly with such words, about which no doubt could be raised. The other two sections contain many errors. However, your blog is a useful source and I congratulate you for your zeal in promoting Greek language and culture. But do remember the following: Misleading information harms 'Romiosyni' rather than helps it ;-) The impact of Greek on other languages and cultures is so vast, that you can suffice yourself with true influences. Do not make use of old sources (as those scanned in your blog); views have since changed a lot.
http://www.translatum.gr/forum/index.php/topic,40370.0.html
Roof derives from the ancient Greek word orofi (roof; οροφή) from the verb erefo (to cover; to cover with a roof; ερέφω / ερέπτω).
From the same root
roof-garden, roofing, roofless
Possibly: Rib and the German Ribbe
In modern Greek.
a) orofi: roof, ceiling [οροφή]
b) orofos: floor, storey [όροφος]
.
Η λέξη Roof (οροφή) προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη οροφή, από το ρήμα ερέφω / ερέπτω (καλύπτω, στεγάζω, σκεπάζω, στεφανώνω).
.
Post 86
.
.
Comments by Asdings:
Asdings:
Dear Colleague, I'm afraid this is a false etymology. If 'roof' derived from Greek 'orophe:' (Modern Greek 'orofi'), how do you explain the fact that the English dropped the initial vowel? This is not a common behaviour of English phonology.
Neither is 'roof' an Indoeuropean cognate of Gk. 'orophe:', for Germanic f should then correspond to a Greek p (cf. Gk. pate:r, En. father, Gk. pu:r, En. fire etc.).
It is more than certain that English 'roof' has no relation whatsoever with Greek 'orophe:/orofi'.
Just check http://www.etymonline.com/index.php?term=roof, where we read the following:
O.E. hrof "roof, ceiling, top," from P.Gmc. *khrofaz (cf. O.Fris. rhoof "roof," M.Du. roof "cover, roof," Du. roef "deckhouse, cabin, coffin-lid," M.H.G. rof "penthouse," O.N. hrof "boat shed"). No apparent connections outside Gmc. "English alone has retained the word in a general sense, for which the other languages use forms corresponding to OE. þæc thatch" [OED]. The verb is from c.1475. Roof of the mouth is from late O.E. Raise the roof "create an uproar" is attested from 1860, originally in Southern Amer.Eng. Roofer "one who makes or repairs roofs" is from 1855.
This information is absolutely convincing from the linguist's point of view, be sure ;-)
John Neos:
So, you think there is no connection between the verb erepto (Greek p to Germanic f ??) and roof. Then, how can someone explain that the meaning of the terms is identical? Is it merely a coincidence?
Asdings:
Even if we accepted that the p seen in erepto:was original (I mean, if it was not derived from Gk. ph+j, i.e. *erephjo > erepto1), the word roof would be just a cognate of Gk. erepto:; in no case would it be a loan from Greek. Still I insist that p is not original in erepto:, as witnessed by its obvious cognates with -ph- (which would be equivalent to Germanic b).
On the other hand, the semantic aspect is of no importance at all, since many superficially similar words have identical meaning in several, even unrelated, languages, cf. Malay mata, Greek mati, both denoting an 'eye'. However, in the Malay word the root is -ta (ma- is an affix), while in the Greek word the root is *oqw- > *op- (> *op-ma > omma > ommation > ommatin > mati).
Do you see the point?
And the last and most convincing argument is that OE shows the form hrof. The initial Germanic h should correspond to a Greek k (cf. English horn, Gk. keras, L. cornu or English row < hro-, Gk. kruos, krustallos L. cruor, crudus etc.)1
An original -j- following a labial consonant is regularly turned into -t- in Greek, cf. *kop-j-o: > kopto: (= I cut).
P.S. I checked http://ewonago.blogspot.com and I observed that the majority of "English" words of "no apparent Greek" origin mentioned there are mere cognates between Latin and Greek. Please, do not confuse a cognate with a loan/derivative and their ilk. This is an error made by those not acquainted with linguistic rules and patterns. Of course there are English words of Greek origin, but they entered English mostly through Latin. But there are many more Latin-derived or 'true' English (Germanic) words similar to Greek ones just because of the common origin of Greek, English, Latin etc
John Neos:
Asdings, thank you very much for your reply and the time you spent on it. With your permission, I might transfer your comments in my blog.
Asdings:
It's me who has to say "thanks" to you for giving credence to what I try to explain in the forum. You may transfer my comments to your blog PROVIDED THAT your visitors are REALLY interested in scientific research rather than in making Greek out of anything! By the way, I had a look at your section "Greek Words of Apparent Greek Origins" and I found it absolutely correct! I suggest you keep dealing mostly with such words, about which no doubt could be raised. The other two sections contain many errors. However, your blog is a useful source and I congratulate you for your zeal in promoting Greek language and culture. But do remember the following: Misleading information harms 'Romiosyni' rather than helps it ;-) The impact of Greek on other languages and cultures is so vast, that you can suffice yourself with true influences. Do not make use of old sources (as those scanned in your blog); views have since changed a lot.
http://www.translatum.gr/forum/index.php/topic,40370.0.html
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
